آقای شنبه زاده شما هم مثل بقیه دوستان رفتین خارج کشور و هی تو وبلاگاتون میگید فلان کنید و بیسار کنید یا میل میفرستید که مثلا فلان روز نرید سرکار تا رژیم واپیچت . نه عزیز مو اینطوری هم که شما میگید نیست ‘ اینقدر وضع خرابن که اینکارا جواب نمیده اگه باور نمیکنید بیاید ببینید . میدونم میگید نه ما نمیفهمم ممنوع الورود هسیمو از این حرفا ولی ببخش که اینو میگم اگه شما واقعا تو فکر مردم شهرت هستی خوت بیو اینجا و اعتراض بکن ما که رفتیم و کتکشم خوردیم و از کارم برکنارمون کردنو صد تا بدبختی دیگه ولی با این وجود حاضر نیستم شهر و دیارم ول کنم و برم اوسر دنیا داد بزنم . همینجا وایمیستم و مثل یک مرد از حق خودم دفاع میکنم .
[خط فاصله]
پاسخ: دوست گرامی اگر دستگیر شدن مو مشکلی از مردم حل میکرد حتما برمیگشتم تا دستگیرم کنن. هر کسی در شرایط حاضر پیشنهادی ارائه میکنه،چه از داخل کشور و چه از خارج فرقی نداره. یکی میگه برید مسجد بسط بشینید ،یکی میگه برید پشت بوم الله اکبر بگید و ... ولی در نهایت مردم هستن که راه خودشون رو تعیین میکنند. پس بد نیست در شرایط حاضر همه با هم چه در داخل و چه در خارج فکر هامون رو روی هم بزاریم تا اینکه بتونیم از شر ظلم رها بشیم.شاید متوجه نباشی چقدر از نظر احساسی در غربت چنین حرفهایی مثل حرف شما میتونه ضربه روحی به انسان وارد کنه. دوست عزیز مو اینجا بیکار ننشستم و اینطور نیست که بخوام از بیرون گود بگم لنگش کن و هیچ انسان با شرفی این حس رو نداره. مو چند راه دارم. یکی اینکه ساکت بشینم و نظاره گر جنایات باشم.یکی اینکه برگردم ایران و فوری از فرودگاه برم اوین. یکی اینکه اینجا به پیشنهادات سفارت ایران جواب مثبت بدم (مثل پیشنهاد چند روز پیش جهت برگزاری کنسرت و با جنایتکاران در خارج همکار بشم و پولهای هنگفت دریافت کنم). و یک راه دیگه از هر امکانی که دارم از ساز و رقص و آواز و نوشتن در مقابله با رژیم جنایکار جمهوری اسلامی مبارزه کنم،مو راه آخر رو انتخاب کردم. شما هم آزادی راه خودت رو خودت انتخاب کنی و حرف هیچ کسی رو گوش نکنی ولی توهین هم نکن.
تنها زندگی کردن در ایران نمیتونه نشانه این باشه که شما از مو مبارز تری یا آزادیخواه تر. به اجبار در جایی قرار گرفتن نشانه وطن دوستی نیست.
هر انسانی یه هدفی داره.مو با توجه با اهدافی که در زندگی داشتم محل زندگیم رو انتخاب کردم و همونطور که میدونی با تمام مشکلاتی که در ایران برام بوجود آوردن تا امروز تقاضای پناهندگی ندادم و نخواهم داد تا راحتر بتونم به عنوان یه ایرانی هر جای دنیا باشم از حقوق کشورم دفاع کنم. رای دادم و تقلب شد. اگر ما که در خارج زندگی میکنیم مهم نیستیم چرا حق رای داریم.پس ما هم حق داریم در سرنوشت کشور دخیل باشیم و هستیم و پای خطراتش هم ایستادیم.ایرانیانی هم که از ترس مرگ و اعدام از کشور خارج شدن و پناهنده شدن حق دارند و شاید بیشتر از مو وتو. تو کتک خوردی ولی افرادی در اینجا هستند که تمام خانوادش اعدام شدن ،به نظر تو این افراد حقی ندارند حرفی بزنن و تو فقط باید حرف بزنی و ایران مال اونی که الان داره توی ایران زندگی میکنه . نه دوست عزیز اینطور نیست ،ایران مال تمام ایرانیانه مو به نوبه خودم حق بیشتری برای کسانی قائلم که برای حفظ جون خودشون و زن وبچه شون مجبور شدن کشور رو رها کنن . رفیق غم غربت نکشیدی تا بفهمی چه میگم .
مو و دیگر هموطنان آزادیخواه صدای مردم رو به تمام جهان میرسونیم و همپای تمامی ایرانیانیان در سراسر کره خاکی میجنگیم برای آزادی ایران.دوست مو با زخم زبون زدن به این و اون ایران آزاد نمیشه. الان وقت همبستگیه،خواهشن از تفرقه اندازی خودداری کنیم. ایرانی چه در داخل و چه در خارج هدف مشترک داره و این هدف چیزی نیست جز آزادی ایران.
پیروز باشید و سرافراز